Συναδέλφισσες και συνάδελφοι, φίλες και φίλοι,
126 χρόνια μετά την ηρωική εξέγερση των εργατικών συνδικάτων στο Σικάγο, οι κατακτήσεις του εργατικού κινήματος που κόστισαν τη ζωή χιλιάδων ανθρώπων, γίνονται θυσία στο βωμό των κερδών των αγορών του μεγάλου κεφαλαίου.
Εδώ και δύο χρόνια ο Ελληνικός λαός υφίσταται τις συνέπειες μιας πρωτόγνωρης, ακραία νεοφιλελεύθερης πολιτικής που σχεδίασαν και υλοποίησαν οι κυβερνήσεις και η Τρόικα
Μιας πολιτικής που κατεδαφίζει τα δημόσια αγαθά της παιδείας, της υγείας, της ασφάλειας και της εργασίας. Ακυρώνει το δικαίωμα στη ζωή και στην αξιοπρέπεια και καταστρέφει κάθε παραγωγικό και κοινωνικό ιστό.
126 Χρόνια μετά, με την πολιτική των μνημονίων υλοποιούνται τα πιο βάρβαρα και αντικοινωνικά μέτρα. Το οκτάωρο που αποτέλεσε το αίτημα του εργατικού ξεσηκωμού του Σικάγο, αμφισβητείται, και σε αρκετές περιπτώσεις έχει καταργηθεί. Τίθεται σε αμφισβήτηση το συνταγματικό δικαίωμα της συλλογικής διαπραγμάτευσης, επιδιώκουν την πλήρη απορρύθμιση στην αγορά εργασίας, με σκοπό τη δήθεν μετατροπή της Ελλάδας σε εξαγωγική οικονομία με μισθούς των 300-400 ευρώ. Το ξεπούλημα του δημοσίου πλούτου και την ιδιωτικοποίηση των δημόσιων επιχειρήσεων. Καταργούν δημοκρατικούς θεσμούς και το Σύνταγμα της χώρας. Συνεχίζουν την επαχθή φορολόγηση των χαμηλών και μεσαίων εισοδημάτων με φόρους τέλη και χαράτσια που δεν έχουν τέλος.
Πρόκειται για ένα σχέδιο πλήρους εξόντωσης των αντοχών της ελληνικής κοινωνίας και διάλυσης της οικονομίας, που δεν αφορά τη σωτηρία της χώρας και του λαού της αλλά τη διασφάλιση των δανειστών.
Τα αποτελέσματα αυτών των πολιτικών τα βλέπουμε, τα νιώθουμε στο πετσί μας. Η επίσημη ανεργία τρέχει πάνω από 20% και στους νέους στο 50%, ενώ μέσα στο 2012 θα αυξηθεί ακόμα περισσότερο.
Οι εργαζόμενοι περιορίζουν ακόμα και τις βασικές ανάγκες για να επιβιώσουν. Η φτώχεια και η εξαθλίωση χτυπά όλο και περισσότερες ομάδες πληθυσμού.
Η αύξηση των αυτοκτονιών στην Ελλάδα έχει ξεπεράσει τα όρια του παγκόσμιου ρεκόρ.
Η Εθνική Επιτροπή για τα Δικαιώματα του Ανθρώπου εκδίδει σύσταση και θεωρεί επιτακτική την ανάγκη να αντιστραφεί η πορεία καταρρακώσεως των ατομικών και κοινωνικών δικαιωμάτων
Η οικονομική κρίση που βρίσκεται σε εξέλιξη, φαίνεται ότι αποτελεί τη μεγάλη ευκαιρία για την εργοδοσία και τις τράπεζες να ανατρέψουν κάθε ιστορική κατάκτηση του εργατικού κινήματος.
Με πρόσχημα τον κίνδυνο χρεοκοπίας της χώρας, μας έχουν οδηγήσει σε κοινωνική χρεοκοπία με οδυνηρές συνέπειες για την εργατική και λαϊκή οικογένεια.
Το συνδικαλιστικό κίνημα και οι εργαζόμενοι αντιστέκονται και γι ‘αυτό τους συκοφαντούν και ενοχοποιούν τους αγώνες και τις διεκδικήσεις τους.
Για την κατάρρευση του ασφαλιστικού, φταίνε οι αγώνες μας το 2001 και η ανατροπή του ασφαλιστικού Γιαννίτση που ήθελε να διαλύσει την ασφάλιση
ή το χρηματιστήριο, τα δομημένα και η ρεμούλα. Εμείς τους προτείναμε, με μελέτη, την δημιουργία κουμπαρά για το ασφαλιστικό από την φορολόγηση της μεγάλης ακίνητης περιουσίας. Εμείς διεκδικούσαμε το μερίδιο μας στον πλούτο φαίνονταν τουλάχιστον να υπάρχει αυτοί έπαιρναν τα δάνεια και δεν είχαν καμία διάθεση να μοιράσουν τίποτα στους εργαζόμενους, Σ’ ένα κόσμο που όλα είναι προϊόν πάλης και διεκδίκησης και δεν καθορίζονται από κάποιο αόρατο χέρι, ενοχοποιείται το μωρό που ζητάει σοκολάτα και όχι η μητέρα που τη δίνει; Όλοι ζητάνε απ’ αυτόν που κρατάει το πορτοφόλι, αυτός όμως ξέρει τι έχει μέσα το πορτοφόλι και αποφασίζει τι θα δώσει.
Γιατί δεν προτίμησαν οι κύριοι υπουργοί να παραιτηθούν από το να καταστρέψουν τη χώρα.
Φταίνε μόνο αυτοί που έπαιρναν τις μαϊμού συντάξεις και όχι αυτοί που τις έδιναν. Η συμμορία της Καλλιθέας δεν είχε εποπτεύον υπουργείο και Υπουργό. Δεν τους ενδιέφερε και έτσι συνεχίζουν ακόμη. Αν η φορολογία στην Ελλάδα από το 2000 έως το 2008 ήταν όσο ο Ευρωπαϊκός μέσος όρος θα εισπράτταμε άλλα 95 δις. Δεν τα ήθελαν και έτσι συνεχίζουν.
Δεν έπρεπε αν όχι ο υπουργός ο υφυπουργός να πάει στην Ελβετία και να τους πει ότι δεν φεύγω αν δεν συμφωνηθεί η φορολόγηση των καταθέσεων.
Δεν είναι αυτό που επιδιώκουν και συνεχίζουν.
Γιατί δεν είναι εξοικονόμηση και νοικοκύρεμα να φέρνεις από την Φλώρινα στη Χίο δικαστικό αντιπρόσωπο να κάνει τις εκλογές, ΟΧΙ, εξοικονόμηση είναι να κόβεις τα φάρμακα, τους γιατρούς, αυτό είναι εξοικονόμηση στη γλώσσα τους, στα πιστεύω τους.
Ο Παπαδήμος στο διάγγελμα της προκήρυξης των εκλογών και τον απολογισμό της κυβέρνησής του καυχήθηκε για τις περικοπές των δαπανών στο φάρμακο και την πρόνοια. Άραγε δε γίνεται σπατάλη στους εξοπλισμούς, στις λειτουργικές δαπάνες των υπουργείων. Όχι, γιατί αυτή είναι η φιλοσοφία τους και η ιδεολογία τους. Γιατί πολλά από τα μέτρα δεν αναγκάστηκαν επέλεξαν να τα κάνουν.
Αν και είναι προφανές ότι για την έλλειψη ανταγωνιστικότητας, το τεράστιο χρέος και τα ελλείμματα δεν ευθύνονται οι μισθοί, οι συντάξεις, οι απλοί άνθρωποι του μόχθου και της βιοπάλης, ωστόσο στοχοποιούνται , γιατί αυτοί αυτό θέλουν. Η κρίση σ’ αυτούς φέρνει ευκαιρίες, ενώ σε μας φτώχεια και εξαθλίωση.
Μειώνουν τους μισθούς μας για να χτυπηθεί λέει η ανεργία, να δουλέψει η μικρομεσαία επιχείρηση, σε μια οικονομία που το 90% του παραγόμενου πλούτου διοχετεύεται στην εσωτερική κατανάλωση, ΟΧΙ συνάδελφοι αυτό που επιδιώκουν είναι μικρομεσαίους και εργαζόμενους να μας πουλήσουν φθηνά σ’ αυτούς που θα ρθουν απέξω.
Αυτοί μιλάνε για κέρδη και ζημιές και μείς μιλάμε για ανθρώπινες ζωές, αυτή είναι η διαφορά μας.
Δύο χρόνια τώρα με απεργίες , διαδηλώσεις κινητοποιήσεις τους φωνάζουμε με όλους τους τρόπους ΦΤΑΝΕΙ ΠΙΑ δεν πάει άλλο αυτή η πολιτική.
Γιατί αν συνεχιστεί αυτή η πολιτική η τύχη μας είναι προδιαγεγραμμένη και υπογεγραμμένη. Μας απειλούν με χρεοκοπία για να μας φοβίσουν.
Αλήθεια, τι είναι χρεοκοπία για τον άνεργο, τον εργαζόμενο των 586 ευρώ μικτά, τον μικρομεσαίο που δεν έχει δουλειά, τον ξενοδοχοϋπάλληλο που προχτές αναρωτιόταν πως θα παντρευτεί. Κουβεντιάζουν για την χρεοκοπία τους γιατί η δική μας είναι εξασφαλισμένη,
το λένε οι αριθμοί, όχι εμείς.
Συναδέλφισες και -οι
Η 1η Μάη 2012 βρίσκει όλους τους Έλληνες εργαζόμενους αλλά και όλη την κοινωνία στο σύνολό της σε μια χωρίς προηγούμενο επίθεση στα βασικά και θεμελιώδη κοινωνικά δικαιώματά τους.
Σήμερα όσο ποτέ άλλοτε, τα συνδικάτα απευθύνουν προσκλητήριο Ενότητας και Αγώνα στη μάχη για έναν κόσμο δίκαιο, χωρίς φτώχεια, εκμετάλλευση, καταπίεση και εξαθλίωση.
Ένα κόσμο ΙΣΟΤΗΤΑΣ, ΕΥΗΜΕΡΙΑΣ, ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗΣ, ΚΟΙΝΩΝΙΚΗΣ ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗΣ.
Συναδέλφισσες και συνάδελφοι,
Ζούμε ιστορικές στιγμές
Μετά την επικράτηση της νεοφιλελεύθερης αντίληψης στην οικονομία και την πολιτική του δυτικού κόσμου τα τελευταία χρόνια ήρθε η ώρα της τελικής σύγκρουσης. Πιστεύουν ότι τώρα πρέπει να μας δώσουν το τελειωτικό χτύπημα και να τελειώνουν μια για πάντα μαζί μας. Αν επικρατήσουν θα σβήσει από το λεξιλόγιο των εργαζομένων και του λαού η λέξη «δικαίωμα».
Στο προηγούμενο διάστημα αναπτύχθηκαν μεγάλοι αγώνες από την εργατική τάξη ενάντια στις πολιτικές του μνημονίου. Πρωταγωνιστικό ρόλο σε αυτές τις κινητοποιήσεις έπαιξε το Συνδικαλιστικό Κίνημα, παρά τα προβλήματα, τις χρόνιες αδυναμίες και αγκυλώσεις. Η μεγάλη συμμετοχή στις γενικές απεργίες, οι κλαδικές κινητοποιήσεις και οι αγώνες σε χώρους εργασίας σε δημόσιο και ιδιωτικό τομέα ήταν πρωτόγνωρες και με πολύ μεγάλη συμμετοχή και ένταση.
Η εργατική τάξη στην πιο κρίσιμη στιγμή των τελευταίων δεκαετιών χρειάζεται να ξεπεράσει τα όποια εμπόδια και να οργανώσει τον αγώνα της σε ιδιωτικό και δημόσιο τομέα για την υπεράσπιση του δικαιώματος στην εργασία, των εργατικών και κοινωνικών δικαιωμάτων, των δημόσιων αγαθών και υπηρεσιών.
Συναδέλφισες και συνάδελφοι,
Η φετινή Πρωτομαγιά σηματοδοτεί την απαρχή νέων αγώνων.
Η 1η Μάη, η 6η Μάη αλλά και μετά την 7η Μαΐου θα ανοίξει ένα νέο κεφάλαιο για τους εργαζόμενους και τη χώρα, που εμείς θα αποφασίσουμε ποιο θα είναι.
Αδιέξοδο ή Ελπίδα.
Χωρίς φόβο , θα μετατρέψουμε την οργή μας σε ελπίδα σύμφωνα με τις ιδέες μας, την τάξη μας, τα όνειρα μας.
Η αλλαγή του πολιτικού σκηνικού είναι πια επιβεβλημένη.
Στην κρίση απαντάμε με αλληλεγγύη, στηρίζει ο ένας τον άλλο, με την κοινωνία όρθια υπερασπίζουμε τις κατακτήσεις μας. Απέναντι στη λαίλαπα που ήρθε και συνεχίζεται, οι εργαζόμενοι βροντοφωνάζουμε πως υπάρχει λύση. Υπάρχει άλλη πολιτική.
Το χρέος δεν το δημιούργησαν οι εργαζόμενοι. Με αλληλεγγύη και ένταση των συνδικαλιστικών αγώνων, μπορούμε να δώσουμε τέλος στο σημερινό εφιάλτη, να ζωντανέψουμε την ελπίδα και τα οράματα για το αύριο.
Σήμερα μαζί με όλους τους εργαζόμενους πρέπει να αγωνιστούμε για την ανατροπή αυτής της αδιέξοδης νεοφιλελεύθερης πολιτικής, των δανειακών συμβάσεων, των μνημονίων και των νόμων που τα συνοδεύουν.
ΚΑΝΕΝΑΣ ΜΟΝΟΣ ΤΟΥ ΟΛΟΙ ΜΑΖΙ
ΜΕΤΑΤΡΕΠΟΥΜΕ ΤΗΝ ΟΡΓΗ ΣΕ ΕΛΠΙΔΑ
ΖΗΤΩ Η ΕΡΓΑΤΙΚΗ ΠΡΩΤΟΜΑΓΙΑ